Van vader op dochter
De liefde voor paarden zit bij ons in de familie. Ze begon bij de trekpaarden van mijn grootvader, ging over op mijn vader en leeft vandaag verder in de weides van JMR-horses.
De liefde voor paarden zit bij ons in de familie. Ze begon bij de trekpaarden van mijn grootvader, ging over op mijn vader en leeft vandaag verder in de weides van JMR-horses.

Mijn grootvader, Louis Reeckmans, had een groot hart voor trekpaarden. Tijdens zijn opleiding tot piloot in Amerika leerde hij de trekwedstrijden kennen. Terug in België hielp hij dat concept mee opstarten en organiseerde hij zelf trekwedstrijden.
Mijn vader Jan groeide tussen die paarden op. Op een van de hamels van de trekpaarden staat vandaag nog altijd hun kenmerk gedrukt: LJR, voor Louis en Jan Reeckmans.

Die liefde voor paarden gaf mijn vader door aan mij. Ik was nog klein toen ik voor het eerst op een paard zat, met mijn vader ernaast die de teugels in het oog hield.
Van dan af was ik niet meer uit de wei weg te slaan. Ik hielp mee met de verzorging en wilde alles weten. Alles rond paarden interesseert me tot vandaag.
Later trokken we samen te paard de bossen en de heide in. Hij voorop, ik erachter. Vandaag rijden we niet meer samen, maar hij begeleidt me nog altijd waar nodig.
Op die ritten leerde ik kijken naar een paard: hoe het loopt, hoe het reageert, wat het je probeert te vertellen.
Mijn vader was jarenlang hoefsmid. Een aantal jaren zorgden we samen voor het Roemenië Comité uit Diest ter plaatse voor de hoefverzorging van de paarden.
Ik stak mee de handen uit de mouwen en kreeg af en toe een vaardigheid mee. Hoefsmid ben ik zelf niet geworden, maar ik leerde er wel kijken naar benen en hoeven. Dat oog gebruik ik vandaag nog elke dag in de wei.
Zoals mijn grootvader Louis en mijn vader Jan samen LJR waren, werden mijn vader en ik samen JMR. Zo ontstond de naam JMR-horses: Jan en Marieke Reeckmans. Een kenmerk dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Bij de veulens was ik er altijd bij. Een tijdlang was het zelfs mijn job: door de jaren heen heb ik meer dan 50 veulens mee op de wereld gebracht.
Wie een paard van bij de geboorte kent, weet hoeveel het je een leven lang geeft.
Daarom vind ik het zo belangrijk dat een paard op het einde van dat leven een goede plek krijgt: rust, ruimte, een vaste kudde en iemand die oplet.
Mijn eigen paarden zijn altijd mijn grootste leermeesters geweest. Vandaag is dat Jade, mijn rijpaard. Samen trekken we de bossen en de heide in, of we wandelen gewoon een stukje.
Wat mijn paarden mij leren over vertrouwen en rust, neem ik elke dag mee naar de wei.

Vandaag zorg ik voor de paarden van JMR-horses op onze weides in Molenstede en Schaffen. Elk paard dat bij ons komt, vindt er een plek in de kudde en een rustige oude dag, met hetzelfde respect en dezelfde rust die ik van thuis heb meegekregen.
Kom gerust eens kijken naar de weides en de kudde. Bezoek op afspraak.
Neem contact op